netweek - Hybrid cloud: Το υπέρτατο outsourcing;

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2018

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

IT Industry

Hybrid cloud: Το υπέρτατο outsourcing;

30 Αυγούστου 2018 | 09:38 Γράφει ο Γιάννης  Μουρατίδης Topics: Outsourcing,Special Reports

Γιατί να προβληματιζόμαστε αν οι υποδομές και τα δεδομένα μας θα βρίσκονται εντός ή εκτός του φυσικού χώρου της επιχείρησης, από τη στιγμή που η τεχνολογία μας δίνει τη δυνατότητα να έχουμε και τα δύο με ένα χειριστήριο;

Το φετινό IT360 Conference, ολοκληρώθηκε με ένα πάνελ ομιλητών, οι οποίοι μεταξύ άλλων συζήτησαν για τη συμμετοχή της τεχνολογίας cloud στο ψηφιακό μετασχηματισμό. Ανάλογα με τον επιχειρηματικό τομέα, τα ποσοστά αξιοποίησης του cloud κυμαίνονταν από 20% έως 80%, με αυξητική τάση για όσες επιχειρήσεις βρίσκονται ακόμα σε “συντηρητική” χρήση.

Θα ήταν σχετικά ασφαλές να πούμε ότι η επιστροφή στην προ – cloud φάση της τεχνολογικής εξέλιξης είναι πλέον απίθανη, ενώ η επικράτηση της τεχνολογίας cloud είναι εξαιρετικά πιθανή. Ωστόσο, η προδιαγεγραμμένη αυτή πορεία, δε σημαίνει απαραίτητα και το τέλος της ιδιοκτησίας τεχνολογικών υποδομών. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, ίσως και για πάντα, οι επιχειρήσεις θα συνεχίζουν να κατέχουν υποδομές, οι οποίες θα αξιοποιούν τεχνολογίες cloud σε συνεργασία με τις υποδομές τρίτων, οι οποίες επίσης θα αξιοποιούν τεχνολογίες cloud.

To hybrid cloud, το οποίο ορίζεται από το National Institutes for Standards ως “A composition of two or more distinct cloud infrastructures (private, community, or public) that remain unique entities, but are bound together by standardized or proprietary technology that enables data and application portability.”, αφήνει ανοιχτή τη δυνατότητα πολλαπλών επιλογών, εστιάζοντας σε δύο βασικές παραμέτρους. Την εύκολη φορητότητα δεδομένων και εφαρμογών μεταξύ των ιδιωτικών και δημόσιων υποδομών και την ύπαρξη μιας κονσόλας ελέγχου που θα επιτρέπει στην επιχείρηση να έχει τη συνολική εικόνα των “διαθεσίμων” και των “περιουσιακών της στοιχείων”. Και τα δύο ζητούμενα έχουν δυσκολία υλοποίησης αντιστρόφως ανάλογη της ευκολίας που υπόσχονται οι προμηθευτές.

Μια περίπτωση που ο συγκεντρωτισμός δεν είναι πρόβλημα
Ένα μεγάλο πλήθος από εταιρείες τόσο από τη μερίδα των big techs όσο και αυτήν των startups, προσπάθησαν να δημιουργήσουν λογισμικό με στόχο την ενιαία διαχείριση virtual machines, αποθηκευτικών χώρων, βάσεις δεδομένων, τα οποία βρίσκονταν στο datacenter του οργανισμού και σε υποδομές τρίτων. Ωστόσο, σύμφωνα με την άποψη του Lauren Nelson, ενός εκ των Principle Analysts της Forrester Research που έχει ασχοληθεί με το cloud computing από την αυγή αυτής της τεχνολογίας, κανένα από τα λογισμικά δεν κατάφερε να πετύχει την υποσχόμενη αποτελεσματικότητα.

Έτσι, οι εργαζόμενοι στο IT βρήκαν αποτελεσματικότερη την αξιοποίηση των Application Programming Interfaces, τα οποία προσφέρουν πρόσβαση στις θεμελιώδεις λειτουργίες διαφορετικών υποδομών σε σχέση με τη χρήση του overlay management. Το αποτέλεσμα ήταν ότι πολλά από αυτά τα λογισμικά εξελίχτηκαν με στόχο να εστιάζουν σε συγκεκριμένες λειτουργίες, όπως ο έλεγχος κόστους, ο έλεγχος των επιδόσεων και ο εντοπισμός και διαχείριση πόρων.

Οι μεγάλοι προμηθευτές, βλέποντας το πρόβλημα δε δίστασαν να προτείνουν στους πελάτες τους λύσεις, οι οποίες βασίζονται σχεδόν εξ ολοκλήρου σε προϊόντα που έχουν στο χαρτοφυλάκιο τους. Εταιρείες, όπως οι IBM, Hewlett Packard, Cisco, Dell – EMC, προτείνουν στους πελάτες να αγοράζουν από αυτές τις υποδομές που θα χρησιμοποιήσουν στα ιδιωτικά τους cloud και να αγοράζουν επίσης από αυτές υπηρεσίες cloud. Οι προτάσεις των προαναφερόμενων εταιρειών συνήθως ανοίγουν πόρτες σε άλλα δημόσια cloud, όπως αυτά της Amazon ή της Google, αλλά αυτό είναι ένα αποδεκτό θέμα από τις εταιρείες που συχνά δεν μπορούν να αποκλείσουν πετυχημένες παράλληλες υλοποιήσεις.

Τέλος, οι public IaaS προμηθευτές στήνουν “γέφυρες” των υποδομών τους με τα data centers των πελατών τους για να αντιδράσουν στη στρατηγική των “παλιών” big techs που η αλήθεια είναι, σύμφωνα με τα στοιχεία των ερευνών που δημοσιεύονται, ότι δυσκολεύονται να μείνουν στο παιχνίδι.

Όσες περισσότερες πόρτες τόσο μικρότερη ασφάλεια
Βέβαια, κάποιος που θα έβλεπε το ποτήρι μισογεμάτο, θα έλεγε “όσες περισσότερες πόρτες, τόσο περισσότερες επιλογές για μείωση του λειτουργικού κόστους και βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών”. Και τα δύο ισχύουν, αλλά όλα δείχνουν ότι το θέμα της ασφάλειας, ειδικά μετά την εφαρμογή του GDPR, ίσως να γέρνει τη ζυγαριά προς την πλευρά της αποφυγής ζημίας, παρά προς την εξασφάλιση χαμηλότερου λειτουργικού κόστους.

Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αν ήταν στις προθέσεις της ΕΕ, αλλά η πράξη δείχνει πως η εφαρμογή του GDPR υψώνει τείχη, τα οποία δεν είναι ανοιχτά για όλους. Το πέρασμα της ευθύνης μιας παραβίασης των πληροφοριακών συστημάτων, από τους “γραφειοκράτες” των ελεγκτικών αρχών στο τμήμα IT της επιχείρησης, αυξάνει το χρόνο περίσκεψης πριν από κάθε απόφαση που έχει σχέση με τη μεταφορά δεδομένων, εκτός των εταιρικών υποδομών.

Το φετινό IT360 Conference, ολοκληρώθηκε με ένα πάνελ ομιλητών, οι οποίοι μεταξύ άλλων συζήτησαν για τη συμμετοχή της τεχνολογίας cloud στο ψηφιακό μετασχηματισμό. Ανάλογα με τον επιχειρηματικό τομέα, τα ποσοστά αξιοποίησης του cloud κυμαίνονταν από 20% έως 80%, με αυξητική τάση για όσες επιχειρήσεις βρίσκονται ακόμα σε “συντηρητική” χρήση.

Θα ήταν σχετικά ασφαλές να πούμε ότι η επιστροφή στην προ – cloud φάση της τεχνολογικής εξέλιξης είναι πλέον απίθανη, ενώ η επικράτηση της τεχνολογίας cloud είναι εξαιρετικά πιθανή. Ωστόσο, η προδιαγεγραμμένη αυτή πορεία, δε σημαίνει απαραίτητα και το τέλος της ιδιοκτησίας τεχνολογικών υποδομών. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, ίσως και για πάντα, οι επιχειρήσεις θα συνεχίζουν να κατέχουν υποδομές, οι οποίες θα αξιοποιούν τεχνολογίες cloud σε συνεργασία με τις υποδομές τρίτων, οι οποίες επίσης θα αξιοποιούν τεχνολογίες cloud.

To hybrid cloud, το οποίο ορίζεται από το National Institutes for Standards ως “A composition of two or more distinct cloud infrastructures (private, community, or public) that remain unique entities, but are bound together by standardized or proprietary technology that enables data and application portability.”, αφήνει ανοιχτή τη δυνατότητα πολλαπλών επιλογών, εστιάζοντας σε δύο βασικές παραμέτρους. Την εύκολη φορητότητα δεδομένων και εφαρμογών μεταξύ των ιδιωτικών και δημόσιων υποδομών και την ύπαρξη μιας κονσόλας ελέγχου που θα επιτρέπει στην επιχείρηση να έχει τη συνολική εικόνα των “διαθεσίμων” και των “περιουσιακών της στοιχείων”. Και τα δύο ζητούμενα έχουν δυσκολία υλοποίησης αντιστρόφως ανάλογη της ευκολίας που υπόσχονται οι προμηθευτές.

Μια περίπτωση που ο συγκεντρωτισμός δεν είναι πρόβλημα
Ένα μεγάλο πλήθος από εταιρείες τόσο από τη μερίδα των big techs όσο και αυτήν των startups, προσπάθησαν να δημιουργήσουν λογισμικό με στόχο την ενιαία διαχείριση virtual machines, αποθηκευτικών χώρων, βάσεις δεδομένων, τα οποία βρίσκονταν στο datacenter του οργανισμού και σε υποδομές τρίτων. Ωστόσο, σύμφωνα με την άποψη του Lauren Nelson, ενός εκ των Principle Analysts της Forrester Research που έχει ασχοληθεί με το cloud computing από την αυγή αυτής της τεχνολογίας, κανένα από τα λογισμικά δεν κατάφερε να πετύχει την υποσχόμενη αποτελεσματικότητα.

Έτσι, οι εργαζόμενοι στο IT βρήκαν αποτελεσματικότερη την αξιοποίηση των Application Programming Interfaces, τα οποία προσφέρουν πρόσβαση στις θεμελιώδεις λειτουργίες διαφορετικών υποδομών σε σχέση με τη χρήση του overlay management. Το αποτέλεσμα ήταν ότι πολλά από αυτά τα λογισμικά εξελίχτηκαν με στόχο να εστιάζουν σε συγκεκριμένες λειτουργίες, όπως ο έλεγχος κόστους, ο έλεγχος των επιδόσεων και ο εντοπισμός και διαχείριση πόρων.

Οι μεγάλοι προμηθευτές, βλέποντας το πρόβλημα δε δίστασαν να προτείνουν στους πελάτες τους λύσεις, οι οποίες βασίζονται σχεδόν εξ ολοκλήρου σε προϊόντα που έχουν στο χαρτοφυλάκιο τους. Εταιρείες, όπως οι IBM, Hewlett Packard, Cisco, Dell – EMC, προτείνουν στους πελάτες να αγοράζουν από αυτές τις υποδομές που θα χρησιμοποιήσουν στα ιδιωτικά τους cloud και να αγοράζουν επίσης από αυτές υπηρεσίες cloud. Οι προτάσεις των προαναφερόμενων εταιρειών συνήθως ανοίγουν πόρτες σε άλλα δημόσια cloud, όπως αυτά της Amazon ή της Google, αλλά αυτό είναι ένα αποδεκτό θέμα από τις εταιρείες που συχνά δεν μπορούν να αποκλείσουν πετυχημένες παράλληλες υλοποιήσεις.

Τέλος, οι public IaaS προμηθευτές στήνουν “γέφυρες” των υποδομών τους με τα data centers των πελατών τους για να αντιδράσουν στη στρατηγική των “παλιών” big techs που η αλήθεια είναι, σύμφωνα με τα στοιχεία των ερευνών που δημοσιεύονται, ότι δυσκολεύονται να μείνουν στο παιχνίδι.

Όσες περισσότερες πόρτες τόσο μικρότερη ασφάλεια
Βέβαια, κάποιος που θα έβλεπε το ποτήρι μισογεμάτο, θα έλεγε “όσες περισσότερες πόρτες, τόσο περισσότερες επιλογές για μείωση του λειτουργικού κόστους και βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών”. Και τα δύο ισχύουν, αλλά όλα δείχνουν ότι το θέμα της ασφάλειας, ειδικά μετά την εφαρμογή του GDPR, ίσως να γέρνει τη ζυγαριά προς την πλευρά της αποφυγής ζημίας, παρά προς την εξασφάλιση χαμηλότερου λειτουργικού κόστους.

Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αν ήταν στις προθέσεις της ΕΕ, αλλά η πράξη δείχνει πως η εφαρμογή του GDPR υψώνει τείχη, τα οποία δεν είναι ανοιχτά για όλους. Το πέρασμα της ευθύνης μιας παραβίασης των πληροφοριακών συστημάτων, από τους “γραφειοκράτες” των ελεγκτικών αρχών στο τμήμα IT της επιχείρησης, αυξάνει το χρόνο περίσκεψης πριν από κάθε απόφαση που έχει σχέση με τη μεταφορά δεδομένων, εκτός των εταιρικών υποδομών.


Σύμφωνα με μια έρευνα της Skyhigh Networks, η οποία είναι κομμάτι της McAfee, μια μέση εταιρεία στις ΗΠΑ, χρησιμοποιεί περισσότερες από 1400 υπηρεσίες cloud. Συχνά, υπό την πίεση της διοίκησης για την παροχή καινοτόμων υπηρεσιών, το τμήμα IT έχει ελάχιστο έως καθόλου χρόνο για να αξιολογήσει την κάθε υπηρεσία και επομένως είναι πολύ δύσκολο να δημιουργηθεί μια πολιτική ασφάλειας.

Σε μια άλλη έρευνα που έγινε από την IDC, βρέθηκε ότι το 56% των εταιρειών που συμμετείχαν, χρησιμοποιούν εξίσου το datacenter τους και τα δημόσια cloud για τις καθημερινές τους λειτουργίες, ενώ μόλις 8% αναφέρει ότι χρησιμοποιεί κάποια cloud υπηρεσία για δοκιμές και backup και την εσωτερική υποδομή για τις κρίσιμες εφαρμογές και την αποθήκευση “ζωτικών” δεδομένων.

Συμπερασματικά, μπορούμε να πούμε ότι κάτω από την πίεση για μείωση του κόστους λειτουργίας και ταχεία διάθεση νέων υπηρεσιών στους πελάτες, οι επιχειρήσεις εμπιστεύονται τις cloud υπηρεσίες τρίτων, χωρίς να έχουν πλήρη εικόνα για τους κινδύνους, με ενδεχόμενο να πληρώσουν πλέον ακριβά αυτήν την επιλογή.

Money talks
Έχει περάσει ήδη μια δεκαετία από την πρώτη παρουσίαση των υπηρεσιών Elastic Compute Cloud από την Amazon. Έκτοτε, η αύξηση χρήσης των cloud υπηρεσιών είναι διαρκής, γεγονός που λειτουργεί ως απόδειξη ότι τηρούνται οι υποσχέσεις των προμηθευτών για αυξημένη ευελιξία, ταχύτερη καινοτομία και μικρότερο κόστος έναρξης και λειτουργίας των επιχειρήσεων.

Η εμφάνιση των hybrid cloud λύσεων τάραξε τα νερά της διαχείρισης του λειτουργικού κόστους. Όπως σε κάθε πολύπλοκο μοντέλο, έτσι και σε αυτήν την περίπτωση, οι επιχειρήσεις διαπιστώνουν, συχνά εκ των υστέρων, ότι πληρώνουν περισσότερα από όσα περίμεναν, είτε εξαιτίας απρόσμενων χρεώσεων, είτε γιατί χρησιμοποιούν περισσότερους πόρους από όσους χρειάζονται.

Οι παράγοντες που προκαλούν αύξηση των λειτουργικών εξόδων σε μια υβριδική cloud στρατηγική είναι αρκετά καλά χαρτογραφημένοι και είναι οι κάτωθι:

  • Ο προϋπολογισμός χρήσης πόρων είναι υπερεκτιμημένος
  • Η χρήση πόρων είναι χαμηλότερη της προβλεπόμενης
  • Δεν έχει εκτιμηθεί το κόστος των δοκιμών που χρειάζεται να συνεχιστούν μετά το στάδιο της παραγωγής
  • Μικρότερα έξοδα, όπως η μεταφορά δεδομένων και το load balancing δεν συνυπολογίστηκαν αρχικά
  • Δε γίνεται διακοπή χρήσης των υπηρεσιών, όταν αυτές δεν είναι πλέον απαραίτητες
  • Υπηρεσίες υψηλού κόστους χρησιμοποιούνται συχνότερα από όσο είχε προβλεφθεί

Αν και ένα μεγάλο ποσοστό αύξησης του κόστους, όπως φαίνεται από τους παραπάνω παράγοντες, μπορεί να οφείλεται σε λανθασμένη πρόβλεψη και όχι σε αλλαγή των απαιτήσεων ενός έργου, ο έλεγχος της αξιοποίησης των υποδομών μέσω μιας “κεντρικής οθόνης”, μπορεί να διορθώσει γρήγορα το πρόβλημα.

Ωστόσο, όπως προαναφέραμε, δεν έχει βρεθεί ακόμα η ιδανική λύση για αυτήν την ενοποίηση, οπότε το τμήμα IT θα πρέπει να βρίσκεται σε μια διαρκή εγρήγορση, ωθούμενη από εσωτερικές διαδικασίες, για να “ανοίγει και να κλείνει διακόπτες”, με στόχο πάντα τη μείωση του κόστους λειτουργίας.

Αν σε αυτό το πλαίσιο εγρήγορσης είναι δυνατό να συμπεριληφθεί και μια αρχική απλοποίηση των δομών που συνθέτουν το hybrid cloud, τα αποτελέσματα θα είναι ακόμα καλύτερα.

Σε αυτήν την απλοποίηση βασίζουν τις προτάσεις τους οι big techs, ζητώντας όμως από τον αγοραστή να κάνει κάποιες “θυσίες”.

netweek (T. 416)
« 1 2 »
Έχετε άποψη;
Ο σχολιασμός των άρθρων προϋποθέτει την Είσοδο σας στο Netweek Online.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Δείτε ακόμη...

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σήμερα

Αυτοί που διάβασαν αυτό διάβασαν επίσης

Τα πιο δημοφιλή Topics

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σε αυτήν την ενότητα

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σε άλλες ενότητες

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Συνεντεύξεις / Πρόσωπα

 
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Topics

Banking / Finance

International

Τηλεπικοινωνίες

Πολιτισμός / Ψυχαγωγία

e-government

Μουσική Βιομηχανία

Retail

Ευρωπαική Ένωση

Services

Ενέργεια / Περιβάλλον

©2018 Boussias Communications, all rights reserved. Κλεισθένους 338, 153 44 Γέρακας, info@boussias.com, Τ:210 6617777, F:210 6617778